Theatrale Dans uit Egypte De ontmoeting tussen schoonheid en kracht van de tradities en hedendaagse creativiteit en expressie

Tarabuniversum en –stijl

De artistieke demarche van Béatrice Grognard kan worden vergeleken met die welke destijds de flamenco te beurt viel: een vergeten en ontaarde dans doen herleven, vrijwaren, zonder de essentie van de oorspronkelijke dans uit het oog te verliezen en er desondanks een verfijnd en rijk hedendaags karakter aan geven.

Om zo van de “theatrale Egyptische dans” een ware podiumkunst te maken.

alt

alt

De archeologie van de dans

Door haar baanbrekend en innoverend werk doet Béatrice de dans en de muziek van Egypte herleven. Ze laat ze als het ware “spreken”, vertolkt ze en schept een nieuwe dimensie zodat ze openbloeien en evolueren naar een moderniteit die de essentie ervan niet verraadt. Door het theatrale karakter van het podium blaast Béatrice dans en muziek nieuw leven in en verzekert ze de ontplooiing en de toekomst ervan. Béatrice “danst” niet alleen Egypte, ze brengt Egypte tot leven en vertelt het verhaal ervan.

alt

alt

alt

Egypte

Tijdens haar talrijke verblijven in Egypte ontmoet ze de Egyptische artiesten die de tradities in zich dragen. Ze trekt er rond op zoek naar de choreografie en de muziek van toen, naar de zeldzame en waardevolle getuigen van een soms zo broze mondelinge traditie.

alt

alt

alt

De samenwerking met uitzonderlijke Egyptische muzikanten

Door haar onophoudelijk opzoekingswerk en haar samenwerking met uitzonderlijke muziekensembles zoals “Les Musiciens du Nil”, het soefigezelschap Al Tuni, klassieke muzikanten van de Opera van Caïro, ontwikkelt Béatrice en krachtige taal, ondersteund door rijke en complexe gebaren, waar technische virtuositeit samensmelt met zuivere beweging om zo de subtiliteit van de muziek tot uiting te laten komen.

alt

alt

 

{slider En savoir plus...|savoirplus|closed|icon}

Om creatief te werk te gaan binnen de Tarab gedachten- en gevoelswereld, ontwikkeld Béatrice:

- Het theatrale vermogen van deze dansen, hun emotionele diversiteit, de bekwaamheid de geschiedenis van de mens te schetsen, van Egypte, de waardigheid, de uitzonderlijke verhouding tov de tijd en de verbondenheid binnen een zeer dichte sociale samenleving.

- Het vermogen te improviseren, eigen aan de Egyptische muziek en dans. Niets staat vast: zowel danseressen als muzikanten leven in een constante samenhorigheid en zijn op zoek naar de juiste klank, de juiste beweging, de juiste emotie.

- Het zoeken naar de choreografie, de technieken om de schoonheid van de oorspronkelijke dans tot uiting te laten komen is zeker onontbeerlijk maar beperkt. De ontleding van de beweging komt hier na de kennis van bepaalde traditionele basisbewegingen in juistheid en diversiteit.

- De kostumering, oorspronkelijk traditioneel qua model en snit, evolueert in de keuze van de materie, kleur en vereenvoudiging van de lijnen zodat “technisch dansen” mogelijk wordt.

Tarab, behalve de artistieke inbreng, heeft meerdere bedenkingen te bieden:

I. Een onuitgegeven artistieke strekking
Het scheppen van een dergelijke artistieke strekking komt pas tot zijn recht als men bedenkt welke zijn herkomst is. Zo ver en toch zo nabij. Gezien zijn inhoudelijke rijkdom, universeel en eeuwig, gezien de gevoelens geuit door zangers, musici en danseressen. Nochtans heeft de Theatrale Dans van Egypte niets experimenteels. Ze geniet tevens van een internationale faam. Ongeëvenaarde voorstellingen, hooggeschoolde en gestructureerde aanbreng van hoog niveau, meer bepaald van het Tarab Gezelschap gevestigd te Brussel, waar leerlingen van verschillende nationaliteit vertegenwoordigd zijn, vormen de 2 onafscheidelijke pijlers van deze discipline (leer). Wie dergelijke initiatieven wenst te ondersteunen, vooral de culturele instellingen, mogen deze ontmoeting Oosters-Westers niet missen.

II. Ontmoeting Oosters-Westers
Ten tijde van het multiculturele en van het pluridisciplinaire, beantwoordt de Theatrale Dans van Egypte aan deze mengeling van ritmes, melodieën en bewegingen ontsproten uit een cultuur die te ontdekken of te herontdekken valt. Egypte is een te respecteren land ondanks de mythe die het overschaduwt. Bezet sinds de oudheid door verschillende indringers heeft ze, ondanks een benauwde context, de vreemde invloeden weten te integreren zonder haar eigenheid te verliezen. Doorheen gans de Arabische Wereld, blijft Egypte een mijlpaal op artistiek vlak waaraan Béatrice met veel achting eer aan betuigt.

III. Vrouwelijkheid
De theatrale Dans van Egypte doet eveneens eer aan de vrouwelijkheid. Ze openbaart de ware schoonheid van de vrouw, ver boven het stereotype beeld van haar lichaam. Haar op de “planken” brengen is als het ware een tegenpool tov de mannelijke overheersing in de huidige creaties. De vrouwen die deze dans uitoefenen, als professioneel of als liefhebber, herontdekken hun innerlijke fijngevoeligheid, gelatenheid en beheersing, sensualiteit en spiritualiteit, uitbundigheid en vroom. De Theatrale Dans van Egypte vertoont een flamboyante vrouwelijkheid op zoek naar de ultieme schoonheid.

IV. Een “artistieke sport”
Een fysische inspanning gepast voor elke leeftijd. Deze vaardigheid verbindt al dansend het fysische met het esthetische.Het is te vergelijken met een artistieke sport voor jongeren en een lichamelijke conditietraining voor minder jong. Het kan een preventieve benadering ten dienste van de gezondheid zijn, een functionele revalidatie. Basisbewegingen die men als natuurlijk kan omschrijven. Bewegingen die onze gewrichten ten goede komen, die het lichaam stimuleren en vorm geven. Het zijn hoofdzakelijk cirkelvormige bewegingen zoals ze wel bekend en beoefend worden in sommige oosterse gevechtssporten, maar dan op muziek.

V. Universeel
Volksdans of stadsdans, de Theatrale Dans van Egypte overbrugt alle sociale rangen. Universele dans omdat ze zo menselijk is, omdat ze niet elitair is, eenvoudig is en bestemd is voor niet –ingewijde en alle publiek.

VI. De Middellandse Culturele Gemeenschap
De verhouding tussen Euro Middellandse Zeebewoners neemt als maar toe. Kunst moet eveneens deze trend volgen en de verbinding maken met wat in sommige ruimdenkende middens nu als de Middellandse Culturele Gemeenschap benoemd wordt.

{/sliders}